الشيخ محمد الصادقي الطهراني

242

ستارگان از ديدگاه قرآن (فارسى)

2 - قدر مسلم زينت ستارگان در آيات مربوطه - زينت براى ما انسانها است كه شبها هنگام - اين اختران فروزان - در اعماق آسمان نظر ما را به خود جلب مينمايند . و تصديق مىكنيد چيزى ديگر كه در اين زمينه جايگزين زمين گردد تا نزديكترين آسمان نيز بدان سنجيده شود ما نمىشناسيم . در نتيجه : السماء الدنيا ، نزديكترين جوّ محيط بر زمين ما و . . است - از هفت جو آسمانى . نگارنده : براى اينكه اين موضوع حساس به خوبى مفهوم و محسوس گردد ، كامل‌ترين اشكال هندسى را كه شكل دائره است در نظر گرفته و طبقات هفتگانه آسمانى را بدينگونه ترسيم مىنمايد . برحسب آيات سه‌گانه فوق الذكر آسمان اول جايگاه ستارگانى است كه به چشم ميخورند . در آيهء 1 و 2 از اين ستارگان بچراغهاى آسمانى تعبير شده ، و در آيهء 3 بنام كواكب خوانده شده‌اند . آيهء اول چنان كه در بحث دورانهاى آفرينش گذشت ، پديد آمدن هفت آسمان را پس از آفرينش و تكميل زمين دانسته است ، و آسمان اول را جايگاه خودنمائى ستارگان خوانده است . از اينجا به خوبى انحراف قطعى نظرات بعضى توجيه‌كنندگان از گذشتگان و معاصران دربارهء هفت آسمان پيداست ، زيرا چنان كه گذشت تمامى آسمانها و زمينهاى نامبردگان ذراتى ناچيز از نخستين آسمان قرآن بشمار است . * * *